A Fool Being's Memo
كفشاتو در بيار
چيز جالبي امروز يهو يادم اومد. اينكه من از دست خودم ناراحتم كه ديگه حرفام رو كسي اثر نداره. نميتونم كمك كسي كنم. و فك كنم بدونيد كه اين چقد با چند وقت پيش من فرق داره. حس بدي بهم ميده اين قضيه.
بعد ديگه جونم براتون بگه كه چون نميخوام اينجا ميدون جنگ يا پر بحثاي بي سر و ته شه از گفتن يه سري موارد خودداري ميكنم. فقط خواستم يه خرده فصوليتون گل كنه!
ديروز يه تماس مشكوك از ابهر داشتم! خييييييييليي مشكوك! ميگن آدم هرجا بره ردپاش ميمونه همينهها.
مث اينكه دلم داره يه چيزايي ميخواد كم كم. يه چيزايي!!! خوبه بد نيس!
وقت رفتنه. زت زياد.
نوشته اي از جغدی به تاريخ یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 ساعت 12:19 | | لينک ثابت
پاکت بی تمبر و تاریخ ... نامه بی اسم و امضا ...
و وقتی قدرت انتخاب داری، باز هم همان را انتخاب می کنی. فراموش کن هرچه غصه داشتی. جوابت را پیدا کردی!
کمی متفاوت تر نقش بازی کنید. فقط کمی! تکراری شده.
===
می دونم ... می دونم ...
نوشته اي از جغدی به تاريخ شنبه دوازدهم بهمن 1387 ساعت 8:10 | | لينک ثابت
می نویسم و سعي مي کنم توي نوشته هام حرفي براي گفتن داشته باشم. شاید زیادی پراکنده بنویسم ولی چیزی که تو همه نوشته هام مشترکه اینه که همش حرف یه جغده که خیلی نادونه!